تبليغاتX
مریم

 

     دوستت دارم مریم . . .

                                چرا به سردی از هم می گذرند آدمها     

                                                                بدون چرا از هم فرا ر می کنند آدمها

                                       این همه بی وفایی را از کجا آورده اند

                                                                آیا اینها را به ارث برده اند آدمها

                                      آنها که بی وفایی را پیشه کرده اند

                                                                چرا خدا را در نظر نمی گیرند آدمها

                                     بی وفایی را چه معنا کنم مانده ام

                                                                اما جواب این را خوب می دانند آدمها

                                     بی وفایی به من یاد داده است

                                                                وفادار باشم در میان این آدمها

                                    هر چند بی وفایی دلم را شکسته

                                                                اما بی وفا نبودم در میان آدمها

                                    هر چند زندگی را بی وفا معنا کنند

                                                                بخدا بی وفا جا ندارد در میان آدمها

                                    می روم اما یادتان باشد شما

                                                                معنا کنید بی وفا را در میان آدمها

732qz8.jpg

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش
 
این وزن آواز من است
اگر مرا بسیار دوست بداری
شاید حس تو صادقانه نباشد
کمتر دوستم بدار
تا عشقت ناگهان به پایان نرسد
من به کم هم قانعم
واگر عشق تو اندک ،اما صادقانه باشد
من راضی ام
دوستی پایداراز هر چیزی بالاتر است
مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته با ش
این وزن آواز من است
بگو تا زمانی که زنده ای،دوستم داری!
ومن تمام عشق خود را به تو پیشکش می کنم

 

خیلی دوستت دارم

حتی اگه اصلا منو دوست نداشته باشی

تمام روياهايش لبخند توست

باور کن گلایه ای از تو نیست،تو خوبتر از آنی که گلایه ای از تو باشد،

گلایه از خودم و ویرانه های قلب خودم است که ذره ذره فرو می ریزند

و اینک احساس میکنم جز ویرانه ای از من باقی نیست که اگر اندکی

امید در من زنده شد به یُمن قدم تو بود،باور کن ،به جان تو سوگند از تو

          گلایه ای نیست ...............

تقدیم به مریم نازم

 

+ نوشته شده در یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 13:7 توسط سهیل |